Fossiele

Hoe die oerverlede in klip vasgevang is

 

REGS: Verewig in klipódie reste van ín rare organisme of organismes wat in die oerverlede gelewe het.

 

Foto: Lake Clark National Park / U.S. National Park Service

 

Verewig in klip ó die reste van ín rare organisme of organismes wat volgens geleerdes 150 miljoen jaar gelede gelewe het

       

In die jong dae van die aarde vrek ín groot, logge dier in ín moeras. Sy karkas gaan lÍ op die bodem waar dit onder modder en ander afsettings begrawe word. Dan gaan die eeue verby totdat jy eendag sy oorblysels in ín spoelsloot vindóen byna dadelik beroemd word! Maar watter fantastiese prosesse was aan die werk wat hierdie dier se liggaam so wonderbaarlik behoue laat bly het?

 

ē Lees ook: Dopgehou uit die ruimte ó ín dinosourus!

  


  

Teks uit Huisgenoot se Ons Wonderlike WÍreld
Foto-kompilasie deur Mieliestronk.com

 

JY loop in die veld, sÍ maar by ín Karoo-koppie, en in ín lap verspoelde skalie trek jou aandag. In die bros gesteentes lÍ die beendere van ín lank uitgestorwe oerdier vir jou en gryns.

 

As jy niks van die waarde van fossiele geweet het nie, kon jy net sowel op die geraamte van ín onlangs gevrekte merinoskaap afgekom het. Maar danksy jou kennis van die paleontologie weet jy dat die naaste museum heel waarskynlik baie in jou vonds belang sal stel.

 

Rekonstruksie van die geraamte van ín soogdieragtige reptielJy bel dus die kurator. Nie lank hierna nie pryk jou foto op die voorblad van die dorpskoerant en word in banieropskrifte vertel hoe jy ín nuut ontdekte soort soogdieragtige reptiel opgespoor het!

 

Maar as jy nie in die studie van uitgestorwe organismes geÔnteresseerd was nie, sou al hierdie inligting moontlik met verloop van tyd weer onder die Karoo-stof begrawe gewees het. Genoeg rede vir almal om ten minste ín basiese kennis van die paleontologie te verwerf...

 

ín Fossiel is enige oorblyfsel, teken of afdruk wat op natuurlike maniere behoue gebly het van ín plant of dier uit die geologiese verlede. Die kenners van voorwÍreldlike lewensvorme wat sulke fossiele bestudeer, word paleontoloŽ genoem.

 

Daar is baie soorte fossiele. Af en toe word ín volledig gepreserveerde dier of sy geraamte gevind, maar meer dikwels is dit ín enkele been hier en ín tand of skulp daar. Plant- of dierfossiele kom baiemaal as impressies in steenkool of gesteentes voor. Hierdie afdrukke kan ůf van ín volledige plant of dier wees ůf net ín deel daarvan, soos ín poot of ín blaar.

 

Eiers, versteende voorwerpe en gate wat deur diere gegrawe is, is nog vorms van fossiele.

 

Fossiele word meestal in die rotsagtige gedeeltes van die aardkors gevind. Hulle word ook in olie-deurdrenkte grond, in permanent bevrore stowwe en in grotte aangetref. Fossiele kom algemeen voor in sandsteen, skalie, kalkklip en ander afsettingsgesteentes. Afsettingsgesteentes word gevorm deur afsetting of sedimentasieódie afsakking van fyn rotsdeeltjies en organiese stowwe in water.

 

SeefossieleREGS: Seefossiele wat op die bodem van ín vlak soutwatersee gevorm het in ín gebied waar daar vandag droŽ land is.

 

Foto: Mammoth Cave region / U.S. National Park Service

 

Fossiele is seldsaam in stollingsgesteentes, wat deur hitte gevorm is, en word betreklik min gevind in metamorfe gesteentes, wat weens hitte en druk veranderings ondergaan het.

 

Formasies van afsettingsgesteentes word op baie plekke op aarde gevind. In ons Karoo is daar so ín rykdom van fossiele in die skalie dat dit ín mens verbyster.

 

Die Karoo was in die jong dae van die aarde ín vlakwater-meer en ín oneindige hoeveelheid oorblyfsels van die lewe daarin en daar rondom wag stellig steeds om gevind te word.

 

Maar hoekom is die bestudering van fossiele belangrik? Allereers verbreed dit die mens se kennis van ons planeet. Hulle bied inligting oor lewensvorme soos, sÍ, antieke seewiere en dinosourusse, wat lank, lank gelede reeds uitgesterf het. Hulle vertel ons ook van klimaatstoestande in verskillende stadiums van die aarde se bestaan, sodat ons kan sien hoe dinge verander het en dalk nog in die toekoms kan verander.

 

Gefossileerde en huidige blareREGS: Gefossileerde plante se blare kan byvoorbeeld met die blare van bestaande plante vergelyk word.

 

Foto: The United States Botanic Garden

Maar fossiele is ook van industriŽle belang. Steenkool bestaan meestal uit die oorblyfsels van verrotte plantvorms, terwyl kryt uit die skulpe van piepklein waterdiertjies gevorm is. Die meeste soorte kalkklip kom van die oorblyfsels van seelelies en ander see-organismes.

 

ín Krytagtige stof wat diatomiese aarde genoem en in filters, as ín skuurmiddel en as ín isolerende stof gebruik word, is van die skulpies van eensellige diatome afkomstig.

 

Sekere fossiele is ook nuttig in petroleumontginning deurdat hulle op dieselfde ondergrondse vlak as petroleum voorkom. Hul teenwoordigheid dui daarop dat petroleum moontlik daar naby gevind sal word.

 

Fossiele van ín sekere plankton en die kaak van ín renosteragtige dier wat eens gelewe het

Die reste van ín menigte organismes vertel ons vandag van ín verlede waarvan ons glad nie sou geweet het as dit nie vir die fossiele was nie. LINKS BO is die fossiele van ín sekere plankton. REGS BO is die kaak van ín renosteragtige dier wat eens gelewe het.

ē   Foto links bo: NOAA   ē   Foto regs bo: U.S. National Park Service

   


 

  Verskillende maniere van fossielvorming

 

ē   GEWONE BEGRAWING. Plante en diere wat in die water van riviere, mere en oseane gelewe het, het dikwels, nadat hulle gevrek het, na die bodem afgesak waar hulle onder modder en ander afsettings begrawe is.

 

Deurdat diť afsettings nŠ verloop van eeue der eeue in gesteentes omgesit het, het die harde oorblyfsels van die organismes in die afsettingsgesteentes bewaar gebly.

 

In uitsonderlike gevalle het die sedimente selfs die sagte dele teen verrotting beskerm, sodat hele karkasse tot duisende jare lank gepreserveer is. Dit kon gebeur het waar die organisme byvoorbeeld in ín turfmoeras, ín soutafsetting, natuurlike teer, natuurlike paraffien of blywende sneeu begrawe is. Volmaak bewaarde karkasse, met die vleis daaraan, van mammoete (ín soort olifant) uit die Ystyd is byvoorbeeld in Noord-SiberiŽ gevind.

 

Gogga in amberREGS: Goggas wat oor lange millenniums in versteende boomgom (amber) vasgevang is, is fassinerend vir wetenskaplikes sowel as die makers van sekere juweliersware.

 

ē   KARBONISERING. Die belangrikste fossiele op ons planeet is, sonder vrees vir teŽspraak, steenkool. Steenkool is in werklikheid die gefossileerde oorblyfsels van reuse-moeraswoude wat op groot dele van die aarde, ook in Suid-Afrika, voorgekom het. Hierdie woude is mettertyd deur alluviale afsettings bedek. Die plante het deur bakteriŽle werkinge gedisintegreer en feitlik al hul bestanddele, buiten die koolstof, het verlore gegaan.

 

ē   VERSTENING. Verstening is die "klassieke" vorm van fossielvorming. Versteende, of klipagtige, fossiele is gevorm deurdat water, wat minerale bevat het, in elke porie van die verrottende organisme ingesypel het. Die minerale het later verhard en die oorspronklike weefsel vervang.

 

ín Versteende fossiel het dikwels die buitevorm en soms selfs die binnestruktuur van die organisme. Die oorspronklike kleure van die plant of dier het egter in alle gevalle verlore gegaan.

 

Die vervangingsmineraal is gewoonlik kalsiet of ín soort kwarts. Versteende hout is die mees algemene voorbeeld van verstening.

 

Versteende boomstompREGS: ín Versteende boomstomp.

 

Foto: U.S. Geological Survey

 

ē   BEVRIESING. Diep lae van permanent bevrore ys en modder het soms duisende jare lank as ín natuurlike yskas gedien, soos vir die mammoete waarvan hierbo vertel is.

 

ē   DROGING. Diere se beendere of eiers het al baie lank geboue gebly omdat die lug of omringende soliede materiaal kurkdroog was. Sulke preseverings het soms in onversteurde spelonke of in diep sandlae plaasgevind.

 

ē   IMPRESSIES. ín Holte word gevorm wanneer ín plant of dier begrawe word in sand, vulkaan-as of sediment wat later verhard. Nadat die organisme vergaan het, bly ín hol afdruk van sy vorm in die omringende stof agter. ín Gietsel bestaan uit fyn sand of klei wat agterna die holte opgevul het om ín lewensgroot model van die lank vergane organisme te vorm.

 

ē   SPORE EN GATE. Voetspore wat diere in sagte grond gelaat het, het later verhard. Die gevolg is dat paleontoloŽ vandag selfs modelle van uitgestorwe diere kan probeer bou deur slegs sulke spore te bestudeer. Sekere diere het ook gate in grond of modder agtergelaat, wat iets van hul destydse leefwyse vertel.

 


Die werk van paleontoloŽ
         

FOSSIELE in museums lyk gewoonlik of hulle besonder goed bewaar gebly het. Dit is egter dikwels glad nie soos hulle gelyk het toe hulle gekry is nie. Trouens, sulke vondste is baiemaal onvolledig of die antieke oorblyfsels is heeltemal deur die drukking van die gesteentes vervorm.

     

Maar hoe haal paleontoloŽ die fossiele uit die gesteentes waarin hulle voorkom en hoe word die oorblyfsels tot hul oorspronklike vorm gerestoureer?

 

Wetenskaplike ondersoek fossieleLINKS: ín Wetenskaplike is hier besig om fossiele te ondersoek.

   

Foto: U.S. Geological Survey

 

Om fossiele bloot te lÍ, is ín lang en delikate proses, veral as die fossiel bros en die matriks (moedergesteente) hard is.

 

Die eksemplare kan met ín spesiale verhardende oplossing behandel word, wat eers moet droog word voordat die fossiele uit die rots gehaal kan word. Groot beendere kan met ín gipslaag bedek word om veilig na die museum of laboratorium versend te word.

 

Dit spreek vanself dat sulke materiaal vergesel moet wees van volledige inligting oor die plek waar dit gevind is en die posisies van die verskillende beendere teenoor mekaar. Hiervoor word meestal fotoís gebruik.

 

In die laboratoriums van museums en universiteite word die fossiele deur hoogs gekwalifiseerde tegnici voorberei. VroeŽr is al hierdie werk met die hand gedoen met behulp van dun naalde, meganiese bore soos diť van tandartse en hamertjies en beitels (vir die growwe werk).

 

Danksy vandag se chemiese tegnieke is dit moontlik om die hele moedergesteente met chemikalieŽ weg te vreet sonder om die fossiel te beskadig.

 

PaleontoloŽ staan dikwels voor die probleem dat ín fossiel heeltemal verbrokkel het en dat hulle alles moet herstruktueer soos ín soort driedimensionele legkaart waarvan sekere stukke boonop moontlik verlore gegaan het.

 

Maar om ín fossiel te kan uitstal, moet daar meestal meer te sien wees as ín paar los beendere. Gevolglik word modelle van die verlore beendere gemaak, gegrond op die beendere van verwante soorte. Die hele geraamte word dan in ín natuurlike houding op ín plastiek- of staalraamwerk gemonteer.

  


Klik hier om terug te keer na die inhoudsblad